Πρόκειται για ένα πολύ λεπτό ζήτημα, διότι άλλα ήταν τα αίτια της οικονομικής κρίσης της Γερμανίας μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και άλλα είναι τα αίτια της ελληνικής και ευρωπαϊκής κρίσης στις μέρες μας. Ο πόλεμος με πολεμικά όπλα εντός ευρώπης, αντικαταστάθηκε από τον πόλεμο των οικονομικών αγορών, των ανεξέλεγκτων κεφαλαίων και ομόλογων, των χρηματιστηρίων και των τραπεζικών ευθαιρεσιών. Φυσικά και φέρει ευθύνη η Ελλάδα για την τωρινή της οικονομική κατάσταση, εκ τω ον ουκ άνευ. Ακόμα και με τα καλύτερα οικονομολογικά επιχειρήματα δεν μπορεί να απαλλαχτεί από τα ποσοστά της ευθύνης που την επιβαρύνουν για αυτήν την οικονομική της κατάντια, και αυτά τα ποσοστά υπερτερούν κατά πολύ. Πιστεύω ότι εάν λάβουμε υπ όψιν όλα τα πιθανά σενάρια της συστηματικής και μη καταχρέωσης της Ελλάδας από τα κράτη του εξωτερικού με διάφορους τρόπους, συνεχίζει η Ελλάδα να διακατέχει τα 65% της γενικής ευθύνης για την κατάρρευση της εθνικής της οικονομίας. Η ερώτηση το εάν ο γερμανικός λαός και οι γερμανοί πολιτικοί και οικονομικοί αξιωματούχοι δικαιούνται να κατηγορούν τους Έλληνες της Ελλάδος για την χρεοκοπία του κράτους των, θα μπορούσε κατά δική μου γνώμη να απαντηθεί ως εξής: Θα πρέπει να δεχτούμε και να υποστούμε τις διάφορες κατηγορίες του γερμανικού λαού, εφόσον είναι καλόβουλες και προέρχονται από γερμανούς πολίτες, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να στηρίξουν την Ελλάδα για να μπορέσει να ποδοπατήσει και πάλι κάποια στιγμή. Μάλιστα, αυτά τα κατηγορητήρια θα πρέπει να τα λάβουμε στα σοβαρά υπ όψιν, διότι προέρχονται από έντιμους ευρωπαίους, οι οποίοι γνωρίζουν και την δική τους ευθύνη που έχουν απέναντι στα άλλα αδύναμα κράτη μέλη της Ευρώπης, συλλογιζόμενοι ότι τα οικονομικά μεγέθη της ευρωζώνης, επιρρεάζονται φυσικά πιο πολύ από τα κράτη μέλη με την μεγαλύτερη οικονομική δύναμη, άρα λοιπόν μεταξύ άλλων (και ιδιαίτερα μάλιστα θάλεγα) από την Γερμανία. Την κριτική των πραγματικών υποστηρικτών της Ελλάδος οφείλουμε να την ακούσουμε και να την λάβουμε στα σοβαρά υπ όψιν, γιατί αλλοίμονό μας εάν διατηρήσουμε και στην συνέχεια μία υπεροπτική στάση, δεν γνωρίζουμε τι άλλο θα μας διαφυλάξει το μέλλον. Οφείλουμε λοιπόν να αγνοήσουμε τις κακόβουλες και προσβλητικές κατηγορίες από κάποιους αιώνιους αντιευρωπαϊστές και από άτομα με εχθρικές προθέσεις, θα πρέπει όμως να προβληματιστούμε σε ιδιαίτερο βαθμό και να σχεδιάσουμε ήδη από τώρα μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνεργασίες με κράτη τα οποία είναι και αυτά πρόθυμα να συνεργαστούνε μαζί μας για ένα ευημερές, και πραγματικά ευρωπαϊκό και ειρηνικό μέλλον.
Πρόκειται για ένα πολύ λεπτό ζήτημα, διότι άλλα ήταν τα αίτια της οικονομικής κρίσης της Γερμανίας μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και άλλα είναι τα αίτια της ελληνικής και ευρωπαϊκής κρίσης στις μέρες μας. Ο πόλεμος με πολεμικά όπλα εντός ευρώπης, αντικαταστάθηκε από τον πόλεμο των οικονομικών αγορών, των ανεξέλεγκτων κεφαλαίων και ομόλογων, των χρηματιστηρίων και των τραπεζικών ευθαιρεσιών. Φυσικά και φέρει ευθύνη η Ελλάδα για την τωρινή της οικονομική κατάσταση, εκ τω ον ουκ άνευ. Ακόμα και με τα καλύτερα οικονομολογικά επιχειρήματα δεν μπορεί να απαλλαχτεί από τα ποσοστά της ευθύνης που την επιβαρύνουν για αυτήν την οικονομική της κατάντια, και αυτά τα ποσοστά υπερτερούν κατά πολύ. Πιστεύω ότι εάν λάβουμε υπ όψιν όλα τα πιθανά σενάρια της συστηματικής και μη καταχρέωσης της Ελλάδας από τα κράτη του εξωτερικού με διάφορους τρόπους, συνεχίζει η Ελλάδα να διακατέχει τα 65% της γενικής ευθύνης για την κατάρρευση της εθνικής της οικονομίας. Η ερώτηση το εάν ο γερμανικός λαός και οι γερμανοί πολιτικοί και οικονομικοί αξιωματούχοι δικαιούνται να κατηγορούν τους Έλληνες της Ελλάδος για την χρεοκοπία του κράτους των, θα μπορούσε κατά δική μου γνώμη να απαντηθεί ως εξής: Θα πρέπει να δεχτούμε και να υποστούμε τις διάφορες κατηγορίες του γερμανικού λαού, εφόσον είναι καλόβουλες και προέρχονται από γερμανούς πολίτες, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να στηρίξουν την Ελλάδα για να μπορέσει να ποδοπατήσει και πάλι κάποια στιγμή. Μάλιστα, αυτά τα κατηγορητήρια θα πρέπει να τα λάβουμε στα σοβαρά υπ όψιν, διότι προέρχονται από έντιμους ευρωπαίους, οι οποίοι γνωρίζουν και την δική τους ευθύνη που έχουν απέναντι στα άλλα αδύναμα κράτη μέλη της Ευρώπης, συλλογιζόμενοι ότι τα οικονομικά μεγέθη της ευρωζώνης, επιρρεάζονται φυσικά πιο πολύ από τα κράτη μέλη με την μεγαλύτερη οικονομική δύναμη, άρα λοιπόν μεταξύ άλλων (και ιδιαίτερα μάλιστα θάλεγα) από την Γερμανία. Την κριτική των πραγματικών υποστηρικτών της Ελλάδος οφείλουμε να την ακούσουμε και να την λάβουμε στα σοβαρά υπ όψιν, γιατί αλλοίμονό μας εάν διατηρήσουμε και στην συνέχεια μία υπεροπτική στάση, δεν γνωρίζουμε τι άλλο θα μας διαφυλάξει το μέλλον. Οφείλουμε λοιπόν να αγνοήσουμε τις κακόβουλες και προσβλητικές κατηγορίες από κάποιους αιώνιους αντιευρωπαϊστές και από άτομα με εχθρικές προθέσεις, θα πρέπει όμως να προβληματιστούμε σε ιδιαίτερο βαθμό και να σχεδιάσουμε ήδη από τώρα μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνεργασίες με κράτη τα οποία είναι και αυτά πρόθυμα να συνεργαστούνε μαζί μας για ένα ευημερές, και πραγματικά ευρωπαϊκό και ειρηνικό μέλλον.
AntwortenLöschen